'' ΠΛΥΣΗ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ''

Πολλοί άνθρωποι έχουν την εντύπωση ότι η χριστιανική πίστη ερμηνεύεται ψυχολογικά ως αποτέλεσμα πλύσης εγκεφάλου, που επιτυγχάνεται μέσω πειστικών λέξεων και συγκινητικών χριστιανικών «μύθων». Φαντάζονται ότι η χριστιανική ζωή είναι αυταπάτη. Πιστεύουν, δηλαδή, ότι οι χριστιανοί ουσιαστικά ξεγελούν εαυτούς και αλλήλους με ορισμένες αλλαγές στη συμπεριφορά.
Αυτό είναι μύθος. Έδινα τη μαρτυρία μου για το Χριστό σε μια συζήτηση στο μάθημα της ιστορίας. Καθώς τελείωνα, ο καθηγητής είπε:
-Κοίταξε, ΜακΝτάουελ. Εμάς μας ενδιαφέρουν γεγονότα, όχι μαρτυρίες. Αμάν πια! Τα έχουμε ξανακούσει αυτά! Έχω συναντήσει πάρα πολλούς ανθρώπους που λένε ότι άλλαξαν αφότου πίστεψαν στο Χριστό.
-Ευχαριστώ για την παρατήρηση, είπα. Μισό λεπτό να ολοκληρώσω αυτό που έλεγα και θα σας απαντήσω αμέσως.
Μετά από λίγα λεπτά, έδωσα απάντηση στις αντιρρήσεις του καθηγητή μου.
-Πολλοί από σας λέτε: «Ο Χριστός άλλαξε τη ζωή σου - κι εμένα τι με νοιάζει;». Θα σας πω αμέσως.
»Ένα πράγμα που μου επιβεβαίωσε την ανάσταση του Χριστού πριν από δυο χιλιάδες χρόνια είναι η θεαματική αλλαγή που συμβαίνει στη ζωή χιλιάδων ανθρώπων, μόλις πιστέψουν στον Ιησού. Αν και όλοι αυτοί προέρχονται από όλες τις φυλές της γης και από κάθε κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο, όμως αλλάζουν με παρόμοιο τρόπο. Από τον πιο έξυπνο καθηγητή μέχρι τον πιο αμόρφωτο ιθαγενή, όταν κάποιος εμπιστεύεται τη ζωή του στο Χριστό, τότε αρχίζει να αλλάζει.
»Μερικοί λένε ότι είναι απλά θετική σκέψη, άλλοι λένε ότι τελικά αυτό δεν αποδεικνύει τίποτα. Για το χριστιανό όμως, πίσω από την υποκειμενική του εμπειρία υπάρχει η αντικειμενική πραγματικότητα: το πρόσωπο του Ιησού Χριστού και η ανάστασή Του.
»Για παράδειγμα, ας φανταστούμε ένα φοιτητή να έρχεται στην αίθουσα και να μας λέει: Παιδιά, έχω μια βραστή ντομάτα στο δεξί παπούτσι μου. Αυτή η ντομάτα έχει αλλάξει τη ζωή μου. Μου έδωσε ειρήνη, αγάπη και χαρά που ποτέ πριν δεν είχα. Οχι μόνο αυτό, αλλά τώρα μπορώ να τρέξω τα εκατό μέτρα σε δέκα δευτερόλεπτα!».
Χαμογέλασα κοιτάζοντας τους μαθητές.
-Είναι δύσκολο να μιλήσεις λογικά με έναν τέτοιο άνθρωπο, είπε ο καθηγητής.
-Αν όμως η ζωή του πιστοποιεί όσα λέει, τότε αλλάζει το πράγμα, του απάντησα. Η προσωπική μαρτυρία είναι συνήθως ένα υποκειμενικό επιχείρημα για κάτι. Γι’ αυτό ποτέ δεν πρέπει να απορρίπτεις μια υποκειμενική εμπειρία σαν άσχετη και αβάσιμη. »Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν δυο ερωτήματα με τα οποία εξετάζω τις υποκειμενικές εμπειρίες. Πρώτα απ’ όλα, ποια είναι η αντικειμενική αλήθεια πίσω από τη συγκεκριμένη υποκειμενική εμπειρία; Δεύτερον, πόσοι άλλοι άνθρωποι έχουν ζήσει την ίδια υποκειμενική εμπειρία που σχετιζόταν με την ίδια αντικειμενική πραγματικότητα;
«Με πιο απλά λόγια: Τι θα συμβεί, αν υποβάλλεις σ’ αυτό το τεστ την υπόθεση της βραστής ντομάτας στο παπούτσι; Στην πρώτη ερώτηση, η αντικειμενική πραγματικότητα είναι η βραστή ντομάτα στο παπούτσι.
»Η δεύτερη ερώτηση θα ήταν η εξής: Πόσοι άνθρωποι σ’ αυτή την τάξη, σ’ αυτό το πανεπιστήμιο, σ’ αυτή τη χώρα, σ’ αυτή την ήπειρο κ.λπ. έχουν στη ζωή τους αυτή την εμπειρία της ειρήνης και χαράς σε συνδυασμό με ταχύτητα εξαιτίας της βραστής ντομάτας στο δεξί παπούτσι;.
Οι περισσότεροι ακροατές μου γέλασαν, και με το δίκιο τους. Ήταν ολοφάνερο ότι η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα ήταν «απολύτως κανένας!». Τι συμβαίνει όταν κάνουμε τις ίδιες ερωτήσεις για την εμπειρία της χριστιανικής πίστης; 1. Ποια είναι η αντικειμενική αλήθεια, η βάση της υποκειμενικής εμπειρίας της αλλαγμένης ζωής;
Απάντηση: Το πρόσωπο του Χριστού και η ανάστασή Του. 2. Πόσοι άλλοι άνθρωποι είχαν την ίδια υποκειμενική εμπειρία που σχετιζόταν με την αντικειμενική πραγματικότητα του Ιησού Χριστού;
Απάντηση: Εκατομμύρια άνθρωποι, με διαφορετική προέλευση, εθνικότητα και επάγγελμα, άρχισαν να γεύονται ειρήνη, χαρά και νίκη, από την ώρα που έδωσαν τη ζωή τους στο Χριστό. Η εμπειρία της χριστιανικής πίστης δεν έχει καμιά σχέση με πλύση εγκεφάλου. Αν και είναι υποκειμενική, βασίζεται σε μια αντικειμενική πραγματικότητα και έχει αποδειχτεί αληθινή άπειρες φορές στις ζωές αμέτρητων διαφορετικών ανθρώπων. Ο απ. Παύλος αναφέρεται στη δύναμη της χριστιανικής εμπειρίας, όταν γράφει στους Κορίνθιους: «Μην έχετε αυταπάτες, στη βασιλεία του Θεού δε θα έχουν θέση ούτε πόρνοι, ούτε ειδωλολάτρες ούτε μοιχοί ούτε θηλυπρεπείς ούτε αρσενοκοίτες ούτε κλέφτες ούτε πλεονέκτες ούτε μέθυσοι ούτε υβριστές ούτε άρπαγες. Και τέτοιοι ήσασταν κάποτε μερικοί, αλλά με τη δύναμη του Κυρίου μας Ιησού και με την ενέργεια του Πνεύματος του Θεού καθαριστήκατε από την αμαρτία, γίνατε λαός του Θεού και σωθήκατε από την επερχόμενη οργή του Θεού» Α' Κορινθίους 6:9β-11

 

'' ΤΥΦΛΗ ΠΙΣΤΗ''

-Α, ώστε λοιπόν είσαι χριστιανός; παρατήρησε ο καθηγητής μ’ έναν αέρα ανωτερότητας. Ο Τζεφ, πρωτοετής στο κολέγιο, ξεροκατάπιε τόσο απότομα, που κόντεψε να πνιγεί. -Για πες μου, συνέχισε ο καθηγητής, μπορείς να αποδείξεις με εκατό τοις εκατό ακρίβεια ότι ο Χριστός αναστήθηκε;
Ο Τζεφ προσπάθησε μάταια να καθαρίσει το λαιμό του, αλλά η φωνή του ακούστηκε σιγανή και αδύναμη.
-Μμμ, όχι.
-Βλέπετε; τυφλή πίστη! Αμάθεια, παραλογισμός και αγραμματοσύνη, αυτή είναι η πίστη του. Και ο καθηγητής γύρισε προς τον πίνακα αφήνοντας τον Τζεφ κατακόκκινο και ταπεινωμένο.
Οταν ήμουν νέος, συμφωνούσα μ’ αυτό τον καθηγητή. Τότε πίστευα ότι η χριστιανική πίστη ήταν ουσιαστικά τυφλή και αποφάσισα να τη μελετήσω, σκοπεύοντας κατά βάθος να καταρρίψω το Χριστιανισμό. Κι όμως, όσο πιο πολύ ερευνούσα τον ιστορικό και βιβλικό Χριστιανισμό, τόσο περισσότερο καταλάβαινα ότι είναι μια έξυπνη και απόλυτα λογική πίστη.
Ο Ιησούς είπε στους ακολούθους του: «Θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει» (Ιωάννης 8:32). Δεν είπε: «Θα αγνοήσετε την αλήθεια». Δεν είπε: «Πρέπει να πιστέψετε άσχετα με το αν είναι αλήθεια ή όχι». Είπε: «Θα γνωρίσετε την αλήθεια και η αλήθεια θα σας ελευθερώσει».
Ο Ιησούς δε μας καλεί να θυσιάσουμε τη νοημοσύνη μας για να Τον εμπιστευτούμε ως Σωτήρα και Κύριό μας. Δεν περιμένει να ζήσουμε τη χριστιανική μας πίστη ανεξάρτητα από κάθε λογική. Αντίθετα, η χριστιανική πίστη πρέπει να βασίζεται σε γεγονότα και αποδείξεις.
Ο καθηγητής που προκάλεσε τον Τζεφ για την πίστη του πίστευε πως, αν δεν μπορείς ν' αποδείξεις κάτι εκατό τοις εκατό, τότε σίγουρα αυτό είναι άχρηστο και ψεύτικο. Συμπέρανε επίσης ότι η χριστιανική πίστη είναι τυφλή, μια και γεγονότα σαν την ανάσταση ή τη θεία φύση του Ιησού δεν μπορούν ν’ αποδειχτούν με εκατό τοις εκατό βεβαιότητα.
Αυτό όμως είναι μύθος.
Έτσι κι αλλιώς ζούμε σ’ ένα σύμπαν γεμάτο αμφιβολίες και απρόοπτα. Αυτό σημαίνει ότι, εκτός από τις μαθηματικές εξισώσεις, υπάρχουν πολύ λίγα πράγματα που μπορούν ν’ αποδειχτούν εκατό τοις εκατό.
Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων δεν μπορούν να αποδείξουν εκατό τοις εκατό ότι τα καινούρια τους μοντέλα είναι ασφαλή. Αλλά τ' αποτελέσματα των τεστ που κάνουν είναι αρκετή απόδειξη για τους αγοραστές.
Ένας δικαστής δεν μπορεί ν’ αποδείξει εκατό τοις εκατό ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το συγκεκριμένο έγκλημα για το οποίο κατηγορείται. Ακόμα κι αν ομολογήσει ο ίδιος την ενοχή του, υπάρχει η πιθανότητα να λέει ψέματα για να προστατέψει κάποιον άλλο ή μπορεί να εξαναγκάστηκε να ομολογήσει. Αυτό που κάνουν οι δικαστές είναι να ζυγίζουν τις αποδείξεις, ώστε να οδηγηθούν σ’ ένα συμπέρασμα «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία».
Παρόμοια, ούτε η ανάσταση του Ιησού ή η θεϊκή Του φύση μπορούν ν’ αποδειχτούν εκατό τοις εκατό. Αλλά αυτό δε σημαίνει καθόλου ότι η χριστιανική πίστη είναι τυφλή. Οι αποδείξεις για τη χριστιανική πίστη είναι αρκετές. Μπορεί να μην είναι εξαντλητικές, ώστε να δίνουν εκατό τοις εκατό βεβαιότητα, αλλά είναι αρκετές.
Ο απ. Ιωάννης έγραψε στο Ευαγγέλιό του: «Ο Ιησούς έκανε βέβαια και πολλά άλλα θαύματα μπροστά στους μαθητές του, που δεν είναι γραμμένα σ’ αυτό εδώ το βιβλίο» (Ιωάννης 20:30). Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι υπάρχουν πολλά άλλα γεγονότα που διαβεβαιώνουν ότι ο Ιησούς ήταν ο Υιός του Θεού, τα οποία όμως δεν καταγράφηκαν. Οι αποδείξεις που παρέχει ο Ιωάννης δεν είναι εξαντλητικές. «Αυτά όμως» συνεχίζει στο επόμενο εδάφιο «γράφτηκαν για να πιστέψετε πως ο Ιησούς είναι ο Χριστός ο Υιός του Θεού, και πιστεύοντας να έχετε δι’ αυτού τη ζωή» (Ιωάννης 20:31).
Στο εδάφιο 30 ο Ιωάννης λέει: «Κοιτάξτε, οι αποδείξεις δεν είναι εξαντλητικές». «Αλλά», συνεχίζει στο 31, «είναι αρκετές».
Ο Μπλαιζ Πασκάλ, ο Γάλλος μαθηματικός, φιλόσοφος και επιστήμονας, έλεγε ότι υπάρχουν αρκετές αποδείξεις σχετικά με τη χριστιανική πίστη για να πείσουν καθέναν που δεν είναι προκατειλημμένος και δεν την έχει απορρίψει εκ των προτέρων. Αλλά δεν υπάρχουν αρκετές αποδείξεις για να φέρουν στη βασιλεία του Θεού οποιονδήποτε δε θα ήταν πρόθυμος να μπει σ’ αυτή.

'' ΚΡΙΣΗ.....''

«Εντάξει, μπορεί να μην είμαι τόσο καλός, αλλά δεν είμαι και τόσο κακός σαν κι αυτόν εκεί. Καλά, θα μπορούσα να σου διηγηθώ ένα σωρό ιστορίες γι’ αυτό τον τύπο. Μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά και κάναμε και λίγο παρέα κάποια εποχή κι έτσι τον ξέρω αρκετά καλά.
»Ήταν πάντα εγωίσταρος και αλαζόνας κι όλο μίλαγε. Εγώ συνήθως ήμουν ήσυχος και σιωπηλός. Είχε και φάκελο στην αστυνομία. Εγώ αντίθετα ήμουν πάντα πολύ συνεργάσιμος με τις αρχές. Αυτός όλο μπαινόβγαινε στη φυλακή. Εγώ ποτέ δεν παραβίασα το νόμο. Μια φορά μάλιστα, επιτέθηκε σε κάποιον μπροστά στους ιερείς! Οπως είπα πιο πριν, μπορεί να μην είμαι άγιος, αλλά να σου πω κάτι; ο Ιούδας ο Ισκαριώτης δεν ήταν ποτέ τόσο κακός σαν το Σίμωνα Πέτρο!».
Εντάξει, ίσως ο Ιούδας ποτέ δε δικαιολόγησε τον εαυτό του μ' αυτά τα λόγια, αλλά όλα όσα ειπώθηκαν εδώ είναι αλήθεια. Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε τη συνέχεια της ιστορίας. Ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού και μετά κρεμάστηκε. Ο Πέτρος μπορεί να αρνήθηκε το Χριστό, αλλά μετάνιωσε γι’ αυτό και έγινε ένας από τους πιο σημαντικούς ηγέτες που γνώρισε ποτέ η εκκλησία. Αλλά τα λόγια που βάλαμε στο στόμα του Ιούδα δεν είναι πολύ διαφορετικά απ’ αυτό που πιστεύουν πολλοί σημερινοί άνθρωποι.
Κάποιοι λένε: «Μπορεί να κατεβάζω μερικά ποτηράκια πού και πού, αλλά δεν είμαι τόσο κακός, όσο ο τάδε». Ή «έχω τα ελαττώματά μου, αλλά δεν κατηγορώ τους άλλους πίσω από την πλάτη τους όπως κάνει εκείνη». Ή αυτό που λένε μοιάζει με το παρακάτω: «Παραδέχομαι ότι δεν είμαι άγιος, αλλά αν είναι αυτός χριστιανός, τότε σίγουρα θα μπω κι εγώ στον παράδεισο». Αλλά τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.
Ολοι αγαπούν τους καθηγητές στο σχολείο που βαθμολογούν βασιζόμενοι στο μέσο όρο. Αυτό σημαίνει πως ο καθηγητής παίρνει τους βαθμούς από το διαγώνισμα, βγάζει το μέσο όρο και μετά βαθμολογεί ανάλογα με το πόσο πιο ψηλά ή πιο χαμηλά ήσουν από το μέσο όρο (φυσικά σε κάθε τάξη υπάρχει ένας Αϊνστάιν που βοηθάει και όλους τους υπόλοιπους). Αλλά ένα άλλο καλό στο σύστημα αυτό είναι ότι αν οι περισσότεροι μαθητές δεν πάνε καλά, μπορείς χωρίς πολύ διάβασμα να πάρεις κανένα δεκαοχτώ ή δεκαεννέα.
Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και στα σχετικά με τη ζωή, το Θεό και τη δικαιοσύνη. Αλλά η άποψη ότι ο Θεός θα κρίνει τους ανθρώπους ανάλογα με τις επιδόσεις των άλλων είναι μύθος.
Η Βίβλος το ξεκαθαρίζει ότι ο Θεός δε θα συγκρίνει τη Σούλα με τον Τάκη για να αποφασίσει: «Σούλα, δεν ήσουν τόσο κακιά όσο ο Τάκης, οπότε μπες στον παράδεισο. Τάκη, συγνώμη, εσύ θα μείνεις έξω».
Στην πραγματικότητα, θα γίνει ακριβώς το αντίθετο. Κάποιος που ονομαζόταν Νικόδημος επισκέφτηκε κάποια στιγμή τον Ιησού. Ήταν Φαρισαίος, ήταν μέλος του Ιουδαϊκού Συμβουλίου, ήταν ένας από τους στυλοβάτες στην κοινωνία του, πάντοτε έκανε, έλεγε και πίστευε το σωστό. Ο Ιησούς δεν του είπε: «Έι, Νικ, αν είναι να πάει κάποιος στον ουρανό, αυτός είσαι εσύ!». Αντίθετα, του είπε μόνο: «Σε βεβαιώνω πως αν δε γεννηθεί κανείς ξανά, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού» (Ιωάννης 3:3).
Δεν έχει σημασία αν είσαι καλύτερος από τον κουτσομπόλη της γειτονιάς σου. Δεν έχει σημασία αν πίνεις λιγότερο από τους συναδέλφους σου ή αν πηγαίνεις στην εκκλησία πιο συχνά από τον πρωθυπουργό. Αυτό που μετράει, σύμφωνα με τον Ιησού, είναι «να γεννηθείς ξανά», ν’ αναγεννηθείς.

'' Ο ΘΕΟΣ ΜΑΣ ΧΑΛΑΕΙ ΤΟ ΚΕΦΙ ?''

Πολλοί άνθρωποι φαντάζονται το Θεό σαν αστυνόμο που κάθεται στο κέντρο των γαλαξιών και ρυθμίζει τις διάφορες υποθέσεις.
«Ε, εσύ! Ναι, εσύ. Μου φαίνεται ότι περνάς καλά. Λοιπόν, να το σταματήσεις αυτό».
«Και εσύ με τη βιντεοκασέτα. Επιτρέπεται για την ηλικία σου; Τι; Δεν είναι για άτομα κάτω των δεκατριών χρονών; Δώσ’ τη μου αμέσως».
«Και ποιοι είναι εκείνοι οι δυο που φιλιούνται στη γωνία; Εσύ είσαι, Σίντι; Και ο Μάκης; Α, έπρεπε να το είχα καταλάβει. Δε θα ξανασυμβεί αυτό όσο κάνω κουμάντο εγώ, το καταλάβατε;».
Ο Θεός, ο αστυνόμος του σύμπαντος. Εμείς το μόνο που θέλουμε είναι να περάσουμε καλά, αλλά ο Θεός μάς χαλάει το κέφι.
Αντίθετα, νομίζουμε ότι ο διάβολος αγαπάει τη διασκέδαση. Ο κωμικός Φλιπ Γουίλσον έκανε διάσημη τη φράση: «ο διάβολος μ’ έβαλε να το κάνω», λες και είναι ο σατανάς ένας παλιόφιλος που το μόνο που θέλει είναι να μας βοηθάει να απολαμβάνουμε τη ζωή μας.
Αυτό όμως είναι ψέμα.
Το διάβολο δεν τον νοιάζει να περνάς καλά. Μισεί το κέφι σου και τη χαρά σου. Να σε καταβροχθίσει θέλει. Ο Πέτρος λέει ότι ο διάβολος διαρκώς «ψάχνει ποιον θα κατασπαράξει».
Ένας ξεναγός είπε κάποτε σε μια ομάδα τουρίστες που επισκέπτονταν τους Αγίους Τόπους: «Ίσως είστε συνηθισμένοι να βλέπετε τους βοσκούς στην εξοχή να οδηγούν τα πρόβατα στα χωράφια ακολουθώντας τα από πίσω. Αλλά στην Παλαιστίνη τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο βοσκός πάντα προπορεύεται και οδηγεί το κοπάδι». Για κακή του τύχη, το πρώτο κοπάδι που είδαν οι τουρίστες δεν είχε το βοσκό μπροστά, αλλά πίσω. Αμήχανος ο ξεναγός ρώτησε τον άντρα που ήταν μαζί με τα πρόβατα: «Πώς γίνεται και είσαι τελευταίος, πίσω από τα ζώα; Εγώ νόμιζα ότι οι βοσκοί της Ανατολής προχωρούν πάντα μπροστά από το κοπάδι». «Ναι, έτσι είναι», αποκρίθηκε αυτός. «Ο βοσκός πραγματικά είναι μπροστά και οδηγεί τα πρόβατα. Αλλά εγώ δεν είμαι ο βοσκός, είμαι ο χασάπης».
Ο διάβολος είναι χασάπης. Δε νοιάζεται να σου προσφέρει ευχαρίστηση ή ευτυχία. Ενδιαφέρεται μόνο να σε κατασπαράξει. Αυτό είχε στο μυαλό του ο Ιησούς, όταν έκανε την ακόλουθη διακήρυξη: «Ο κλέφτης δεν έρχεται, παρά μόνο για να κλέψει, να σφάξει και να εξολοθρέψει, εγώ όμως ήρθα για να έχουν τα πρόβατά μου ζωή, και μάλιστα ζωή περίσσια» (Ιωάννης 10:10). Ο Θεός δε θέλει καθόλου να καταστρέψει το κέφι και τη χαρά σου. Αντίθετα, επιθυμεί να απολαύσεις τη ζωή και μάλιστα όσο το δυνατόν περισσότερο. Θέλει να ζήσεις μια γεμάτη και χαρούμενη ζωή και να γευτείς την αιώνια απόλαυση, για την οποία μιλάει ο ψαλμωδός:
«Το δρόμο με μαθαίνεις της ζωής, αμέτρητη χαρά είν’ η παρουσία σου, απόλαυση, στα δεξιά σου, αιώνια!» (Ψαλμός 16:11).

''ΚΕΝΑ''

Πολλοί άνθρωποι, είτε το καταλαβαίνουν είτε όχι, βλέπουν τη Βίβλο κάπως σαν γραβιέρα: περιέχει πολλά καλά πράγματα, αλλά έχει και πολλές «τρύπες».
«Ω, η Βίβλος σίγουρα βοηθάει πολύ και καθοδηγεί» λένε. «Εμένα μου αρέσουν πιο πολύ οι Ψαλμοί. Να, ο Ψαλμός 23 είναι ο αγαπημένος μου». Αλλά αν τους πιέσεις λίγο, τελικά παραδέχονται: «Ξέρεις, υπάρχουν μερικά προβληματικά σημεία στην Αγία Γραφή. Εννοώ ότι περιέχει κάποιες ανακρίβειες, αλλά, εντάξει, δε με πειράζει ιδιαίτερα. Έτσι κι αλλιώς, δε γράφτηκε για ιστορικό βιβλίο. Εξάλλου, είναι ακριβής και σαφής στα σημεία που χρειάζεται να είναι, δηλαδή σε θέματα πίστης και δογμάτων».
Αυτό είναι μύθος.
Πολύ συχνά, οι άνθρωποι που κάνουν τέτοιου είδους παρατηρήσεις δεν έχουν παρά μια ασαφή και συγκεχυμένη άποψη σχετικά με τα «λάθη» για τα οποία μιλάνε. Η Βίβλος δεν είναι καθόλου γεμάτη τρύπες, δεν περιέχει ανακρίβειες. Είναι ο θεόπνευστος Λόγος του Θεού, γραμμένη σε μια περίοδο χιλίων εξακοσίων χρόνων από σαράντα διαφορετικούς συγγραφείς. Τα χειρόγραφα που διατηρήθηκαν ως τις μέρες μας, γραμμένα από πολύ προσεχτικούς αντιγραφείς, αντέχουν στην κριτική εξέταση και του πιο δύσπιστου επιστήμονα. Η Παλαιά και η Καινή Διαθήκη είναι τα πιο προσεγμένα, καλοδιατηρημένα και αξιόπιστα ντοκουμέντα του αρχαίου κόσμου.
Οι ακόλουθοι του Ιησού δεν μπορούν να παραβλέψουν το γεγονός ότι ο ίδιος ο Κύριος πίστευε στην αξιοπιστία των Γραφών. Είπε: «Ο,τι είναι γραμμένο στη Γραφή δεν μπορεί να καταλυθεί» (Ιωάννης 10:35).
Ο Ιησούς αναφέρθηκε στην εμπειρία του Ιωνά παρουσιάζοντάς την ως πραγματικό γεγονός. Χρησιμοποίησε εδάφια της Π. Διαθήκης όταν πειράστηκε από το σατανά στην έρημο. Χρησιμοποίησε πάρα πολλές φορές εδάφια κατά τη διδασκαλία Του. Θεωρούσε τη διδαχή, τις ιστορικές αναφορές και τα γεγονότα της Παλαιάς Διαθήκης απολύτως αξιόπιστα.
Με τον ίδιο τρόπο, οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης επιβεβαίωσαν την αξιοπιστία των Γραφών. Ο απ. Παύλος μάς γράφει: «Ο,τι βρίσκεται στη Γραφή είναι εμπνευσμένο από το Πνεύμα του Θεού κι είναι ωφέλιμο για τη διδασκαλία της αλήθειας, για τον έλεγχο της πλάνης, για τη διόρθωση των λαθών, για τη διαπαιδαγώγηση σε μια ζωή όπως τη θέλει ο Θεός» (Β' Τιμόθεο 3:16).
Και αυτός, όπως και οι άλλοι απόστολοι, επιβεβαίωνε τη θεοπνευστία της Καινής Διαθήκης με τα εξής λόγια: «Αυτά που σας γράφω είναι εντολές του Κυρίου» (Α' Κορινθίους 14:37).
Υπάρχουν βέβαια στη Βίβλο συμβάντα που παρουσιάζονται από διαφορετική οπτική γωνία, δηλαδή γεγονότα στα οποία η έμφαση δίνεται σε διαφορετικά σημεία, και υπάρχουν και άλλες επιφανειακές διαφορές. Υπήρξαν δυσκολίες κατά τη μετάφραση των πρωτότυπων εβραϊκών ή ελληνικών κειμένων και πολλές φορές δόθηκε λανθασμένη ερμηνεία σε κάποια βιβλικά αποσπάσματα. Παρ’ όλα αυτά, όταν οι χριστιανοί του 20ου αιώνα ανοίγουν τη Βίβλο, διαβάζουν το θεόπνευστο, καλοδιατηρημένο, αξιόπιστο Λόγο του Θεού. Ο Ησαίας λέει: «Το χορτάρι ξεραίνεται, μαραίνεται ο ανθός, μα ο λόγος του Θεού μας μένει αιώνια» (Ησαίας 40:8).

'' Η ΒΙΒΛΟΣ''

Ένας εύσωμος άντρας ανέβηκε τις σκάλες του σπιτιού της οδού Μπέικερ 221β και βρέθηκε στο σαλόνι του ξακουστού ντετέκτιβ.
- Ω, καλημέρα, γιατρέ μου, τον υποδέχτηκε ένας αδύνατος άντρας, βυθισμένος στην πολυθρόνα του. Βλέπω πως τελευταία έχεις αΈπνίες. - Ναι, δυστυχώς -εεε, ένα λεπτό! Εσύ πώς το ξέρεις; Και πώς ξέρεις ότι είμαι γιατρός; - Α, καημένε, εύκολα πράγματα. Ξέρω επίσης πως είσαι συγγραφέας και πως έρχεσαι από μακριά. Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά. Για πες μου λοιπόν, τι σε φέρνει εδώ;
Ο επισκέπτης αγωνιζόταν ακόμα να συνέλθει από την πρώτη του έκπληξη και τελικά κατάφερε ν’ αρχίσει να εξηγεί.
- Είμαι ο γιατρός Λουκάς, εξήγησε, συγγραφέας δυο πασίγνωστων βιβλίων σχετικά με γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην εποχή μου, τον πρώτο αιώνα μ.Χ.
Ο ντετέκτιβ Σέρλοκ Χολμς τον άκουγε με προσοχή.
- Τον τελευταίο καιρό, συνέχισε ο δόκτωρ Λουκάς, η φήμη μου έχει κλονιστεί. Η εξυπνάδα και ο χαρακτήρας μου έχουν αμφισβητηθεί. Βλέπεις, στο βιβλίο μου αναφέρω μια πόλη, το Ικόνιο, που βρισκόταν έξω από μια περιοχή που λεγόταν Λυκαονία. Μερικοί αρχαιολόγοι, βασιζόμενοι σε άλλα κείμενα, έβγαλαν το συμπέρασμα ότι το Ικόνιο ήταν πόλη της Λυκαονίας κι έτσι ανακήρυξαν το δικό μου βιβλίο αναξιόπιστο.
»Και σαν να μην έφτανε αυτό», συνέχισε ο Λουκάς, φοβούμενος μήπως ο Χολμς τον θεωρήσει υπερευαίσθητο «στη διήγηση του Ευαγγελίου μου αναφέρομαι σε έναν Λυσανία, τετράρχη της Αβιληνής όταν ξεκίνησε τη διακονία του ο Ιωάννης ο Βαπτιστής, περίπου το 27 μ.Χ. Κατηγορήθηκα, λοιπόν, για προχειροδουλειά, επειδή οι αρχαιολόγοι γνώριζαν μόνο έναν Λυσανία, ο οποίος σκοτώθηκε το 36 π.Χ. Και επειδή χρησιμοποιούσα τη λέξη ανθύπατος για το Γαλλίωνα, όταν μιλούσα για τη διακονία του Παύλου στην Κόρινθο, οι επιστήμονες είπαν πως δεν ξέρω τι λέω, μια και η λέξη ανθύπατος δε θα ταίριαζε καθόλου σε έναν άντρα με τη θέση του Γαλλίωνα.
»Αυτό που με τρελαίνει τελείως είναι οι επιθέσεις που δέχτηκα απ’ αυτούς που αυτοαποκαλούνται ειδικοί, επειδή τόλμησα να χρησιμοποιήσω την ελληνική λέξη πολιτάρχες για να αναφερθώ στους δημόσιους υπαλλήλους της Θεσσαλονίκης. Οι αρχαιολόγοι και οι μελετητές δεν έχουν συναντήσει αυτή τη λέξη σε κανένα άλλο αρχαίο ελληνικό κείμενο κι έτσι λένε: Ο Λουκάς κάνει λάθος, δεν τα πιστεύουμε αυτά που λέει. Και δυστυχώς, κάνουν κι άλλα τέτοια προσβλητικά σχόλια εις βάρος μου και δε σταματούν να με αμφισβητούν. Τα μάτια του Χολμς ήταν κλειστά και η αναπνοή του αργή και ρυθμική, όταν τελείωσε ο δόκτωρ Λουκάς. Οταν, τελικά, άνοιξε τα μάτια του, δήλωσε μ’ έναν τόνο που δε σήκωνε αντιρρήσεις:
- Λυπάμαι, γιατρέ μου, δεν μπορώ να κάνω τίποτα για σας.
Ο Λουκάς έμεινε μ’ ανοιχτό το στόμα. - Να υποθέσω, γιατρέ μου, ρώτησε ο Χολμς, ότι είστε απόλυτα σίγουρος για την ιστορική ακρίβεια των όσων καταγράφετε; - Απόλυτα, είπε ο Λουκάς με αυτοπεποίθηση. Είμαι ιστορικός, κύριε!
- Τότε πρέπει να κάνετε υπομονή, είπε ο ντετέκτιβ καθώς οδηγούσε το μεγάλο ιστοριογράφο προς την πόρτα. Θα έρθει μια μέρα που η αλήθεια θα αποδειχτεί με κάθε λεπτομέρεια. Μέχρι τότε, καλέ μου γιατρέ, είπε κλείνοντας την πόρτα πίσω από τον απελπισμένο επισκέπτη του, δεν έχετε παρά να περιμένετε, ήσυχος ότι το φως της αλήθειας θα αποδείξει ότι εξαρχής είχατε δίκιο.
Αυτή η συνάντηση μεταξύ του ιστοριογράφου του πρώτου αιώνα και του πασίγνωστου ήρωα της αγγλικής λογοτεχνίας δε συνέβη φυσικά ποτέ. Αλλά οτιδήποτε λέει εδώ ο Λουκάς είναι απόλυτα αληθινό, μια και αυτός και το έργο του κακολογείται εδώ και χρόνια. Αλλά αν ο Χολμς έδινε πραγματικά μια τέτοια συμβουλή στο Λουκά, θα είχε πέρα για πέρα δίκιο.
Παρ’ όλο που επιστήμονες και αρχαιολόγοι επιτέθηκαν επανειλημμένα στο Λουκά κατηγορώντας τον για ανακρίβειες και λάθη, ο Λουκάς δικαιώθηκε επανειλημμένα από την ίδια την αρχαιολογία. Πολλοί πιστεύουν ότι η μοντέρνα επιστήμη της αρχαιολογίας έχει αποδείξει ότι η Βίβλος κάνει λάθος σε κάποια σημεία. Αλλά, στην πραγματικότητα, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Πάρε για παράδειγμα το πρώτο παράπονο του Λουκά: Το 1910, ο αρχαιολόγος Σερ Γουίλιαμ Ράμσεϊ βρήκε ένα μνημείο που έδειχνε ότι το Ικόνιο δεν ήταν πόλη της Λυκαονίας, αλλά της Φρυγίας, όπως σωστά έγραφε ο Λουκάς. Αργότερα, κάποια άλλα αρχαιολογικά ευρήματα επιβεβαίωσαν και δικαίωσαν οριστικά την αφήγηση του Λουκά.
Ένα άλλο αρχαιολογικό εύρημα κοντά στη Δαμασκό επιβεβαίωσε την ύπαρξη του «Λυσανία του τετράρχη» και χρονολογείται μεταξύ 14 και 29 μ.Χ, ακριβώς όπως μαρτυρεί ο Λουκάς.
Η αναφορά του Λουκά στο Γαλλίωνα έχει επίσης εξακριβωθεί από μια επιγραφή που λέει: «Οπως ο Λούκιος Ιούνιος Γαλλίων, ο φίλος μου και ανθύπατος της Αχαίας...».
Ακόμα και ο εξαφανισμένος πολιτάρχης, που κάποτε αποτελούσε αποδεικτικό στοιχείο για την αναξιοπιστία του Λουκά, έχει επιτέλους ξαναβρεθεί. Τα τελευταία χρόνια, έχουν βρεθεί στις ανασκαφές πάνω από δώδεκα επιγραφές που χρησιμοποιούν αυτό τον αρχαίο ελληνικό τίτλο.
Η άποψη ότι η αρχαιολογία έχει καταρρίψει τη Βίβλο είναι πλέον ξεπερασμένη, είναι μύθος. Οπως είπε ο Γουίλιαμ Φ. Ολμπράιτ: Ο υπερβολικός σκεπτικισμός απέναντι στην Αγία Γραφή από πολλές ιστορικές σχολές του 18ου και 19ου αιώνα, ο οποίος μπορεί πού και πού να αναβιώνει ως τις μέρες μας, έχει σιγά σιγά αναιρεθεί. Μια σειρά ανακαλύψεων έχει επιβεβαιώσει την ακρίβεια και την αξιοπιστία αναρίθμητων λεπτομερειών του βιβλικού κειμένου και τώρα πια η Βίβλος αναγνωρίζεται ευρύτατα ως πολύτιμη ιστορική πηγή.
Με άλλα λόγια, ο Σέρλοκ Χολμς είχε δίκιο.

'' ΔΕΝ ΣΤΑΥΡΩΘΗΚΕ ΠΟΤΕ''

“Ο Χριστός μπορεί και να μην πέθανε πάνω στο σταυρό, γιατί δεν υπήρχε η θανατική ποινή της σταύρωσης πριν από δύο χιλιάδες χρόνια” υποστηρίζει ο λόγιος και Θεολόγος Γκουνάρ Σάμιουελσον.
Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει ο θεολόγος, το γεγονός της σταύρωσης του Ιησού βασίζεται σε Χριστιανικές παραδόσεις και καλλιτεχνικές δημιουργίες, και όχι σε αρχαία κείμενα.
Μάλιστα, στην έρευνα που δημοσίευσε την Πέμπτη (24/6/2010), ο Σάμιουελσον τονίζει ότι η Βίβλος έχει ερμηνευθεί λάθος, καθώς δεν υπάρχει καμία αναφορά σε αρχαία κείμενα για σταύρωση των κρατουμένων επί ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, ενώ η φράση ότι ο Ιησούς κουβαλούσε το σταυρό στο Γολγοθά, μπορεί και να σημαίνει απλώς ένα δοκό.
“Οι πηγές που μπορεί κάποιος να ψάξει για να υποστηρίξει ότι ο Χριστός σταυρώθηκε, δεν μιλούν ποτέ για σταύρωση κρατουμένων”, λέει ο Σαμιουελσον.
“Οι Γραφές δεν αναφέρουν με σαφήνεια πώς ο Χριστός βρέθηκε στο όποιο εκτελεστικό απόσπασμα, ενώ η διαδικασία της σταύρωσης δεν υπάρχει καταγεγραμμένη πουθενά”, λέει ο Σάμιουελσον.
Ο ίδιος δηλώνει πιστός στις αξίες του Χριστιανισμού, όμως υποστηρίζει πως τα αρχαία κείμενα και οι Γραφές θα πρέπει να ερμηνεύονται όπως είναι και όχι όπως θέλουμε να είναι.