«Εντάξει, μπορεί να μην είμαι τόσο καλός, αλλά δεν
είμαι και τόσο κακός σαν κι αυτόν εκεί. Καλά, θα μπορούσα να σου διηγηθώ
ένα σωρό ιστορίες γι’ αυτό τον τύπο. Μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά και
κάναμε και λίγο παρέα κάποια εποχή κι έτσι τον ξέρω αρκετά καλά.
»Ήταν πάντα εγωίσταρος και αλαζόνας κι όλο μίλαγε. Εγώ συνήθως ήμουν ήσυχος και σιωπηλός. Είχε και φάκελο στην αστυνομία. Εγώ αντίθετα ήμουν πάντα πολύ συνεργάσιμος με τις αρχές. Αυτός όλο μπαινόβγαινε στη φυλακή. Εγώ ποτέ δεν παραβίασα το νόμο. Μια φορά μάλιστα, επιτέθηκε σε κάποιον μπροστά στους ιερείς! Οπως είπα πιο πριν, μπορεί να μην είμαι άγιος, αλλά να σου πω κάτι; ο Ιούδας ο Ισκαριώτης δεν ήταν ποτέ τόσο κακός σαν το Σίμωνα Πέτρο!».
Εντάξει, ίσως ο Ιούδας ποτέ δε δικαιολόγησε τον εαυτό του μ' αυτά τα λόγια, αλλά όλα όσα ειπώθηκαν εδώ είναι αλήθεια. Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε τη συνέχεια της ιστορίας. Ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού και μετά κρεμάστηκε. Ο Πέτρος μπορεί να αρνήθηκε το Χριστό, αλλά μετάνιωσε γι’ αυτό και έγινε ένας από τους πιο σημαντικούς ηγέτες που γνώρισε ποτέ η εκκλησία. Αλλά τα λόγια που βάλαμε στο στόμα του Ιούδα δεν είναι πολύ διαφορετικά απ’ αυτό που πιστεύουν πολλοί σημερινοί άνθρωποι.
Κάποιοι λένε: «Μπορεί να κατεβάζω μερικά ποτηράκια πού και πού, αλλά δεν είμαι τόσο κακός, όσο ο τάδε». Ή «έχω τα ελαττώματά μου, αλλά δεν κατηγορώ τους άλλους πίσω από την πλάτη τους όπως κάνει εκείνη». Ή αυτό που λένε μοιάζει με το παρακάτω: «Παραδέχομαι ότι δεν είμαι άγιος, αλλά αν είναι αυτός χριστιανός, τότε σίγουρα θα μπω κι εγώ στον παράδεισο». Αλλά τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.
Ολοι αγαπούν τους καθηγητές στο σχολείο που βαθμολογούν βασιζόμενοι στο μέσο όρο. Αυτό σημαίνει πως ο καθηγητής παίρνει τους βαθμούς από το διαγώνισμα, βγάζει το μέσο όρο και μετά βαθμολογεί ανάλογα με το πόσο πιο ψηλά ή πιο χαμηλά ήσουν από το μέσο όρο (φυσικά σε κάθε τάξη υπάρχει ένας Αϊνστάιν που βοηθάει και όλους τους υπόλοιπους). Αλλά ένα άλλο καλό στο σύστημα αυτό είναι ότι αν οι περισσότεροι μαθητές δεν πάνε καλά, μπορείς χωρίς πολύ διάβασμα να πάρεις κανένα δεκαοχτώ ή δεκαεννέα.
Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και στα σχετικά με τη ζωή, το Θεό και τη δικαιοσύνη. Αλλά η άποψη ότι ο Θεός θα κρίνει τους ανθρώπους ανάλογα με τις επιδόσεις των άλλων είναι μύθος.
Η Βίβλος το ξεκαθαρίζει ότι ο Θεός δε θα συγκρίνει τη Σούλα με τον Τάκη για να αποφασίσει: «Σούλα, δεν ήσουν τόσο κακιά όσο ο Τάκης, οπότε μπες στον παράδεισο. Τάκη, συγνώμη, εσύ θα μείνεις έξω».
Στην πραγματικότητα, θα γίνει ακριβώς το αντίθετο. Κάποιος που ονομαζόταν Νικόδημος επισκέφτηκε κάποια στιγμή τον Ιησού. Ήταν Φαρισαίος, ήταν μέλος του Ιουδαϊκού Συμβουλίου, ήταν ένας από τους στυλοβάτες στην κοινωνία του, πάντοτε έκανε, έλεγε και πίστευε το σωστό. Ο Ιησούς δεν του είπε: «Έι, Νικ, αν είναι να πάει κάποιος στον ουρανό, αυτός είσαι εσύ!». Αντίθετα, του είπε μόνο: «Σε βεβαιώνω πως αν δε γεννηθεί κανείς ξανά, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού» (Ιωάννης 3:3).
Δεν έχει σημασία αν είσαι καλύτερος από τον κουτσομπόλη της γειτονιάς σου. Δεν έχει σημασία αν πίνεις λιγότερο από τους συναδέλφους σου ή αν πηγαίνεις στην εκκλησία πιο συχνά από τον πρωθυπουργό. Αυτό που μετράει, σύμφωνα με τον Ιησού, είναι «να γεννηθείς ξανά», ν’ αναγεννηθείς.
»Ήταν πάντα εγωίσταρος και αλαζόνας κι όλο μίλαγε. Εγώ συνήθως ήμουν ήσυχος και σιωπηλός. Είχε και φάκελο στην αστυνομία. Εγώ αντίθετα ήμουν πάντα πολύ συνεργάσιμος με τις αρχές. Αυτός όλο μπαινόβγαινε στη φυλακή. Εγώ ποτέ δεν παραβίασα το νόμο. Μια φορά μάλιστα, επιτέθηκε σε κάποιον μπροστά στους ιερείς! Οπως είπα πιο πριν, μπορεί να μην είμαι άγιος, αλλά να σου πω κάτι; ο Ιούδας ο Ισκαριώτης δεν ήταν ποτέ τόσο κακός σαν το Σίμωνα Πέτρο!».
Εντάξει, ίσως ο Ιούδας ποτέ δε δικαιολόγησε τον εαυτό του μ' αυτά τα λόγια, αλλά όλα όσα ειπώθηκαν εδώ είναι αλήθεια. Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε τη συνέχεια της ιστορίας. Ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού και μετά κρεμάστηκε. Ο Πέτρος μπορεί να αρνήθηκε το Χριστό, αλλά μετάνιωσε γι’ αυτό και έγινε ένας από τους πιο σημαντικούς ηγέτες που γνώρισε ποτέ η εκκλησία. Αλλά τα λόγια που βάλαμε στο στόμα του Ιούδα δεν είναι πολύ διαφορετικά απ’ αυτό που πιστεύουν πολλοί σημερινοί άνθρωποι.
Κάποιοι λένε: «Μπορεί να κατεβάζω μερικά ποτηράκια πού και πού, αλλά δεν είμαι τόσο κακός, όσο ο τάδε». Ή «έχω τα ελαττώματά μου, αλλά δεν κατηγορώ τους άλλους πίσω από την πλάτη τους όπως κάνει εκείνη». Ή αυτό που λένε μοιάζει με το παρακάτω: «Παραδέχομαι ότι δεν είμαι άγιος, αλλά αν είναι αυτός χριστιανός, τότε σίγουρα θα μπω κι εγώ στον παράδεισο». Αλλά τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι.
Ολοι αγαπούν τους καθηγητές στο σχολείο που βαθμολογούν βασιζόμενοι στο μέσο όρο. Αυτό σημαίνει πως ο καθηγητής παίρνει τους βαθμούς από το διαγώνισμα, βγάζει το μέσο όρο και μετά βαθμολογεί ανάλογα με το πόσο πιο ψηλά ή πιο χαμηλά ήσουν από το μέσο όρο (φυσικά σε κάθε τάξη υπάρχει ένας Αϊνστάιν που βοηθάει και όλους τους υπόλοιπους). Αλλά ένα άλλο καλό στο σύστημα αυτό είναι ότι αν οι περισσότεροι μαθητές δεν πάνε καλά, μπορείς χωρίς πολύ διάβασμα να πάρεις κανένα δεκαοχτώ ή δεκαεννέα.
Κάποιοι άνθρωποι νομίζουν ότι κάτι ανάλογο συμβαίνει και στα σχετικά με τη ζωή, το Θεό και τη δικαιοσύνη. Αλλά η άποψη ότι ο Θεός θα κρίνει τους ανθρώπους ανάλογα με τις επιδόσεις των άλλων είναι μύθος.
Η Βίβλος το ξεκαθαρίζει ότι ο Θεός δε θα συγκρίνει τη Σούλα με τον Τάκη για να αποφασίσει: «Σούλα, δεν ήσουν τόσο κακιά όσο ο Τάκης, οπότε μπες στον παράδεισο. Τάκη, συγνώμη, εσύ θα μείνεις έξω».
Στην πραγματικότητα, θα γίνει ακριβώς το αντίθετο. Κάποιος που ονομαζόταν Νικόδημος επισκέφτηκε κάποια στιγμή τον Ιησού. Ήταν Φαρισαίος, ήταν μέλος του Ιουδαϊκού Συμβουλίου, ήταν ένας από τους στυλοβάτες στην κοινωνία του, πάντοτε έκανε, έλεγε και πίστευε το σωστό. Ο Ιησούς δεν του είπε: «Έι, Νικ, αν είναι να πάει κάποιος στον ουρανό, αυτός είσαι εσύ!». Αντίθετα, του είπε μόνο: «Σε βεβαιώνω πως αν δε γεννηθεί κανείς ξανά, δεν μπορεί να δει τη βασιλεία του Θεού» (Ιωάννης 3:3).
Δεν έχει σημασία αν είσαι καλύτερος από τον κουτσομπόλη της γειτονιάς σου. Δεν έχει σημασία αν πίνεις λιγότερο από τους συναδέλφους σου ή αν πηγαίνεις στην εκκλησία πιο συχνά από τον πρωθυπουργό. Αυτό που μετράει, σύμφωνα με τον Ιησού, είναι «να γεννηθείς ξανά», ν’ αναγεννηθείς.
